Er is behoorlijk wat water in huis nog, van toen we in Utrecht even niks uit de kraan mochten drinken en dat water koken en overgieten in een koffiemachine gewoon erg veel gedoe was. Het is misschien geen 9 liter per persoon, maar ach, er is nog wijn.
Kaarsen zijn er ook altijd genoeg. Zijn van die dingen die ik meer koop dan gebruik. Er zijn nog wel wat lucifers geloof ik, al zou ik er daar voor de zekerheid misschien wat meer van kunnen kopen.
Kapucijners, tonijn, doperwtjes, ui en nog een verloren blik erwetensoep, samen met wat kroepoek en emping uit de bonus, daar komen we de eerste 72 uur wel mee door en voor de beestjes zijn er genoeg brokjes.
Medicijnen voor de eerste 72 uur lukt ook nog wel. Maar steeds vaker krijg ik voor niet meer dan een maand wat mee. Elke maand neem ik me weer voor direct nieuwe te bestellen, maar ook elke maand vergeet ik dat weer. Misschien dat ik dat nog zou moeten verbeteren.
Kortom, ik red me wel. Wijntje bij kaarslicht, nootjes erbij, onder een dekentje. Je zou bijna willen dat er zo’n noodsituatie plaatvind.
We hebben veel klusspullen in huis, inclusief accu’s die dus steeds opgeladen zijn, ook voor bouwlampen. Heeft iemand al iets bedacht waardoor die accu’s ook gebruikt kunnen worden om telefoons mee op te laden?
Verder heb ik een kamado om op te kunnen koken, zowaar met voldoende houtskool en aanmaakblokjes. Alleen die lucifers… Toch maar even op mijn boodschappenlijstje zetten. Maar als ik nou meteen wat tarwebloem koop, kan ik er ook brood in bakken. Misschien ook wat extra boter inslaan alvast.
Weet de overheid wel wat wij moeten doen?
Maar wat ik nou niet begrijp: waarom staat er in dat boekje van de overheid bijvoorbeeld niet dat je pen en papier zou moeten hebben. Dan kun je tenminste nog eens wat opschrijven dat je via die noodradio hoort.
Waarom heb ik een kaart nodig van mijn eigen woonplaats? Ken ik opeens de straten niet meer wanneer er een ramp is? Als het is platgebombardeerd, hoe herken ik dan de straten op die kaart nog?
En waarom moet ik uitzoeken hoe ik aan betrouwbare informatie kom. Is dat niet juist waar de overheid voor zou moeten zorgen? Waarom versplinteren ze dat. Moet elke gemeente zelf maar het wiel opnieuw uitvinden ofzo?
Net zoiets als dat je op moet schrijven hoe je mensen in andere steden gaat bereiken, wanneer de elekticiteit en het telefoonnet zijn uitgevallen of overbelast zijn geraakt. Laten we wel wezen, die eerste 72 uur gaat PostNL niet opeens weer twee keer per dag post bezorgen.
Waarom zou ik overigens een kopie van mijn identiteitsbewijs moeten hebben? Juist mijn identiteitsbewijs heb ik standaard al bij me, toch? Als dat kwijt raakt, waarom zou die kopie dan niet kwijt zijn? Net als reservesleutels. Voor welk geval zijn die precies nodig? Ik heb sleutels bij me, of niet. En als ik ze onderweg kwijt raak en de reservesleutels liggen thuis, dan heb ik er verdomd weinig aan.
Dat boekje dat ze op hebben gestuurd is vooral overdreven dik. Er staat ongeveer drie keer hetzelfde in, maar op een net iets andere manier.
De tijdlijn is wat raar. Want ik moet voor 72 uur voorbereid zijn, maar ik wil gedurende die tijd ook naar een winkel, terwijl die waarschijnlijk ook dicht of leeggeroofd is. Ik moet telefoonnummers opschrijven, terwijl ik waarschijnlijk niemand kan bellen. Pas na 8 uur proberen mensen thuis te komen en is het verkeer chaotisch. Pas na 48 uur ga ik me bekommeren om mijn buren, maar waarschijnlijk alleen omdat zij wel een noodradio hebben en ik niet.
Goed punt trouwens, dat moet ik wel nog regelen, een noodradio.
Als je kinderen hebt en je kunt je partner niet bereiken, zou ik overigens aanraden om sowieso naar die kinderen toe te gaan en daar geen afspraken over te maken. Je weet immers ook niet waarom je de ander niet kunt bereiken. Wat nou als de afspraak was dat je partner de kinderen zou halen, maar die onder het puin van een ingestort kantoor ligt? “Maar jij zou de kinderen van school halen als we elkaar niet konden bereiken.” Bedoel, dat kun je dan nog wel zeggen, maar, nou ja, dit hoef ik niet uit te spellen, toch?
En je ontmoet elkaar natuurlijk gewoon thuis als er een noodsituatie is. Als je thuis er niet meer is dan ga je naar de noodopvang van je gemeente. Welke afspraken moet je daar nou over maken?
O ja, en als er geen internet is en je moet dan nog zoeken naar informatie: daar was die noodradio dus voor. En anders moet je maar naar het gemeentehuis. Waarom schrijven ze dat niet op in dat boekje?
En we moeten ook nu al met elkaar in gesprek. Nou bij dezen. Wijntje erbij?
